Achtergrondinformatie

De titel And then, one thousand years of peace, van de nieuwe creatie van de Franse choreograaf Angelin Preljocaj, verwijst naar het laatste deel van Het Nieuwe Testament: De Openbaring van Johannes, in het Grieks aangeduid als Apocalyps. De letterlijke betekenis van ‘Apocalyps’ – over het algemeen gebruikt om het einde van de wereld aan te duiden – komt van de Griekse woorden ‘apo’ (oplichten) en ‘kalypsis’ (sluier). Preljocaj onderzoekt in zijn productie wat er schuilgaat achter de sluier van rituelen in het dagelijkse bestaan.

Het is niet voor het eerst dat Preljocaj inspiratie put uit religieuze en mythische verhalen waarin rituelen centraal staan of zijdelings aan bod komen. Zo nam hij in A nos héros (1986) de in zijn ogen ongeloofwaardige houding van helden en het geloof in mythologische verhalen op de hak, typeerde hij in Hallali Romée (1987) Jeanne d’Arc op ironische wijze als een onconventionele heldin, toonde hij een dubbelzinnige religieuze symboliek in de met een Bessie Award bekroonde productie Annonciation (1995), terwijl Eldorado (2007) nadrukkelijk een religieuze atmosfeer ademde.

In And then, one thousand years of peace werken elf dansers van zijn eigen Ballet Preljocaj samen met tien dansers van het Russische Bolshoi Ballet.