Anne Teresa De Keersmaeker

In 1980 bracht de twintigjarige Anne Teresa De Keersmaeker, leerlinge van de dansschool MUDRA in Brussel, haar eerste eigen voorstelling, Asch. Een jaar later vertrok zij naar New York om te studeren aan de Tisch School of the Arts. De invloed van de Amerikaanse postmoderne dans werd duidelijk in haar tweede productie, Fase, four movements to the music of Steve Reich. In 1983 richtte Anne Teresa De  Keersmaeker haar eigen gezelschap op, Rosas. De groep debuteerde met het kwartet Rosas danst Rosas. De relatie tussen dans en muziek is vanaf dat moment een constante in het werk van De Keersmaeker. Zij werkte samen met componisten en regisseurs, zoals Thierry de Mey en Peter Greenaway. Greenaway maakte in 1985 de film Rosa, waarvan de choreografie op maat werd gemaakt voor het medium film. In 1995 startten Rosas en De Munt het internationale onderwijsproject P.A.R.T.S., een afkorting voor Performing Arts Research and Training Studios, een onderwijs- en onderzoeksinstituut dat nog steeds succesvol in Brussel opereert. Drie jaar later realiseerde De Keersmaeker haar eerste operaregie, Hertog Blauwbaards Burcht van Béla Bartók. Samen met haar zus, Jolente, lid van Toneelspelersgezelschap STAN, zette zij haar onderzoek voort naar het samengaan van taal, tekst, dans en muziek. Producties die daaruit voortkwamen, waren: Quartett (1999), naar een tekst van Heiner Müller, I said I (1999), een choreografie waarin de relatie tekst-beweging verder werd uitgediept aan de hand van Peter Handke's toneeltekst Selbstbezichtigung (Zelfbeschuldiging) en In Real Time (2000). Anne Teresa de Keersmaeker bracht verschillende producties op het podium van Het Muziektheater Amsterdam, zoals Ottone, Ottone, Achterland, Mozart/Concert Aria’s, un moto di gioia, Amor constante más allá de la muerte, Three Movements to the Music of Berg, Schönberg & Wagner (Woud), Just Before, Rain en Zeitung.
Het Holland Festival besteedt in de festivaleditie van 2010 speciale aandacht aan de Belgische choreografe.