Het gebouw

Sinds de officiële opening op 23 september 1986 is de belangstelling van het publiek van binnen en buiten Amsterdam voor Het Muziektheater Amsterdam groot. Voor de voorstellingen natuurlijk, maar ook voor het gebouw zelf en voor wat zich achter de schermen afspeelt.

De architecten van de afzonderlijke bouwprojecten Stadhuis en Het Muziektheater Amsterdam (Wilhelm Holzbauer en Cees Dam), stonden voor de niet geringe opgave om van twee gecompliceerde bouwprogramma's één ontwerp te maken. De ruimtelijke en functionele versmelting van Stadhuis en Muziektheater vindt vooral plaats op de begane grond, waar binnenstraten ervoor zorgen dat het gebouw wordt opgenomen in het leven van de binnenstad.

Architectonisch hoogtepunt van Het Muziektheater Amsterdam is de naar de Amstel gekeerde, gebogen voorzijde van het theater, waarachter de zaal en de 14 meter hoge, rondlopende foyers zich bevinden. Hier is ook de hoofdingang. Door de glasgevel is er vanuit de foyers een prachtig panoramisch uitzicht over de Amstel, van Magere Brug tot Munttoren.
De ruimtevormende indeling van het gebouw en de niveauverschillen bewerkstelligen een speelse vermenging van binnen- en buitenruimten.

De buitenzijde van het theater is opgetrokken uit 'Frieschrode' baksteen, voor een deel bekleed met wit Carraramarmer, terwijl de binnengevels bestaan uit metalen borstweringen en glas. De toneeltoren is bekleed met een belijning van blauwgeglazuurde baksteen met aan de bovenkant een gouden tegelrand die 's avonds is verlicht.
   
In de foyer is voor zachte kleuren gekozen.
In het combinatie-ontwerp is de theaterzaal uit het oorspronkelijke ontwerp van Bijvoet gehandhaafd. Ondanks de 1600 zitplaatsen is het een intieme zaal. Door de halfronde vorm zijn de afstanden tot het podium kort, waardoor het publiek vanuit vrijwel alle stoelen een goed zicht op het toneel heeft.